Bir ben yaşarım ölen şehirlerin yalnızlığında,
puşt zulalarının gizlendiği köşe başları,
dostlukların maddeleştiği sokaklarda,
Selam vermenin zül olduğu,
Kaldırımları değiştirilen bulvarda..
Ne Nazım anlatabildi,
Ne Ahmet Arif bu zamanları
Cemal Süreya aşkı anlattı şimdiki zamana yakın,
Turgut Uyar ucundan bakındı.
Ama hiç şair duygusallığıyla göremedi
Şimdiki puştluğu,kahpeliği
Puştun zulasında saklıdır ihanetleri dedi birileri,
Bir tek Can Yücel anladı
Ve usturupluca küfür etti
"Bunca orospu çocuğuna küfretmeyip de ne yapayım" diye..
O da bilemedi küfürün bile fayda etmeyeceğini...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder