SUAT DERVİŞ VE 25 KASIM KADIN HAKLARI

Neşet Ertaş'ın güzel bir türküsü vardır "Kendim ettim, kendim buldum" diye, kadınlar için söylenmiş diye düşünüyorum..

Eril dil, erkek egemen toplum; kadınların çocuklarını eşitlememesinden kaynaklıdır.

Kız çocuklarını susturup,erkek çocuklarının özgürlüğünü sınırsız saymanız sonucudur.

Erkekleri kutsallaştıran da sizler!

Kız çocuklarınıza " Kocandır döverde, severde" diyen sizler!

Kocalar, kadınları öldürünce veya şiddet uyguladığında karşı çıkan yine sizler!

Kendinizin yetiştiriyorsunuz cellatları!

Erkek çocuklarınızın pipisiyle õvünüp, muhteşem sünnet düğünü yapan sizlersiniz! Kız çocuklarınızın regli olmasını ayıp sayarak saklanmasını isteyen de sizler!

Anadolu'nun kadim uygarlığı kadınla erkeği eşitlerken şöyle ki;

Osmanlı imparatorluğunun kurucusu Osman bey bile Hatun Sultan'a (Malhun Hatun) sormadan karar alamazken.

Sizler, mirasta iki kadının ancak bir erkeğin payı kadar mal alabilecek diyen kitaplara inanıp, tapınan 1300 yılında yaşayan Hatun Sultan (Malhun Hatun) bile olamayan yine sizler!

Anadolu topraklarında her zaman en başta kadınlar söz söyleyendir, danışılmadan karar alınmayandı oysa ki...

Bir Sümer atasözü der ki, "Kasapların tartışmasında, koyunların taraf tutması koyunların kaderini değiştirmez."

Birilerinin vermesiyle değil, Kadınlar kendi haklarını kendileri alırsa anlamlı olur...

25 Mart 2022 tarihinde Bandırma'da yapılan "Kadına yönelik şiddete dur" eylemde isteklerinin/ protesto pankartını erkeğin eline verirseniz ve siz sadece alkışlarsanız, "pankartı tutan erkek" size haklarınızı vermez/veremez.

Sümer atasözü ne diyordu, "Kasapların tartışmasında, koyunların taraf tutması koyunların kaderini değiştirmez."

Kadınlar önce kendinizi sorgulayın!..

***

SUAT DERVİŞ

1903 yılında İstanbul'un Moda semtinde dünyaya geldi. Varlıklı bir ailenin ortanca çocuğu idi.Ailesi ona Hatice Suat adını koydu ancak Suat erkek ismi olduğundan kayıtlara Hatice Saadet olarak geçti. Babası, Darülfünûn’un kurucularından kimyager Müşir Derviş Paşa’nın oğlu tıp profesörü İsmail Derviş Bey, annesi Abdülmecid’in mabeyncilerinden Kamil Bey’in kızı Hesna Hanım’dır. Osmanlı'da Telefon İdaresi'nde çalışmaya başlayan ilk kadınlardan Hamiyet Hanım’ın kardeşidir.

Çocukluk çağında dedesi Kamil Bey'in ısrarı ile okula gitmek yerine Hamiyet Hanım ile birlikte evde özel eğitim gördü; Fransızca ve Almanca öğrendi. Eğitimine Kadıköy Numune Rüştiyesi’ne, ardından Darülfünun’a devam etti.

Çocukluğundan itibaren yazmaya ilgi duydu. Hezeyan başlıklı mensur şiirini, çocukluk arkadaşı Nâzım Hikmet 1918’de Alemdar gazetesinin edebiyat ekine göndererek yayımlattı. Bu, onun yayımlanan ilk eseridir. Henüz çocuk yaşta olan Suat Derviş edebiyat dünyasına Mehmet Rauf tarafından “hassas bir ruha sahip ve olgun bir müellifin habercisi" olarak tanıtıldı.

Bu yıllarda Nâzım Hikmet ile arkadaşlığının şairin ona duyduğu tek taraflı bir aşka dönüştüğü iddia edilir.^[Şair Nazım Hikmet, 1920’de Gölgesi adlı şiirini Suat Derviş’e ithafen yazmıştır.

Suat Derviş’in ilk romanı olan Kara Kitap 1921 yılında basıldı. Edebiyat dünyasında hayret ve şaşkınlıkla karşılanan bu eserde ölüme mahkûm güzel ve hassas bir genç kızın son nefesine kadarki yaşama arzusunu belirten iç seslerini ve duygularını anlattı. 1923'te yazdığı Hiç Biri romanını, Ne Ses Ne bir Nefes (1923), Bir Buhran Gecesi (1924), Fatma'nın Günahı (1924), Gönül Gibi (1928) ve Latin harfleri ile yazdığı ilk eser olan Emine (1931) romanları izledi. Bu romanlarında İstanbul’un üst düzey yaşamından kesitler sundu; ilişkileri anlattı; kadının toplumsal konumunu özgürlük talebini irdeledi. Ne Bir Ses Ne Bir Nefes romanı Ahmet Haşim ve Mehmet Rauf’tan büyük övgüler aldı. 

Ozan