Anneler ağladığında...

bcoskun@hurriyet.com.tr

Anneler ağladığında...

ŞEHİT anneleri ağladığında, o gözlerden akan yaşların bir sorumlusu vardır. Bu ahlaksız, kirli, kanlı ve acılı ortamları yaratanlar ve sürdürenler, her damla gözyaşının sebebidir... Ve en azından bir damla size düşer... Bir damla bana... * Güzel bir dünya için hiçbir talebimiz olmadı: Hukuk... Demokrasi... Çağdaşlık... Bağımsızlık... Medeniyet... Ne bu soytarılaştırılmış demokrasiye bir tepki, ne hukuk talebi, ne bağımsızlık derdi, ne çağdaşlık isteği... Bir millet vardı sadece; kadere razı.. Sessiz, yönsüz... * Bağımsızlıkta; duygularını Kurtlar Vadisi’ne kaptırmış, Polat Alemdar’la gururlanan bir toplum... Hukuk; iş bitirici avukatların elinde olan bir şeydi her zaman... Medeniyet; bir cep telefonu ile bir Japon arabasının arasındaydı... Demokrasi; bir torba nohut ile yarım ton kömüre endekslendiğini görmedik mi?.. Çağdaşlık: Bu toplum tarafından seçilmiş devlet adamlarının aile fotoğraflarına baktığınız zaman... Ve gözümüz Arabistan’a benzeyen sokaklara takıldığında, anlarsınız, bu hangi çağdır?.. * Böyle bir toplumun hak ettiği yerdir burası... Burada analar ağlar... Ve hak edilen devletin ve devlet adamlarının, kara yazgı karşısında aciz, beceriksiz, yetersiz kalışının sonucudur o gözyaşları... Eğer yedi devlete karşı savaşmış ve kazanmış bir ulus, bir avuç eşkıya ile başa çıkamıyor, çocuklarını veriyorsa... Basiretsiz, bağımlı, kişiliksiz politikaların ve o politikalara yol veren milletindir suç-günah... Hepimizin payı vardır o gözyaşlarında... En azından bir damla size düşer... Bir damla bana...