Serdar Akinan
Plan netleşmeye başladı...
1. PKK için “planlı” bir tasfiye süreci başladı.
2. Gelen bilgilere gore Irak topraklarındaki PKK’lıların bir kısmı Mahmur kampına geçecekler.
3. Mahmur kampında yılardır yaşayan binlerce Kürt ise (ki büyük çoğunlu 1992 yılında Irak tarafına geçen Şemdinli halkıdır) BM kontrolünde Türkiye’ye giriş yapacak.
4. Türkiye’nin bu konuda bir güvence vermesi bekleniyor. Bu bir genel af olacaktır. Ancak Öcalan meselesinin burada hangi çerçevede yönetileceği başlıbaşına bir problem...
5 . Silahlı unsurların bir kısmı ise PJAK adı altında İran’a karşı Kandil bölgesinde kalmaya devam edecek.
6. Türkiye bölgedeki (sınır ötesi ve içi) operasyonları durduracak.
7. Üst düzey belli PKK’lılar Avrupa’ya “siyasi sığınmacı” olarak geçecek.
8. Türkiye, kültürel açılımlara başlayacak. TRT Kürtçe yayına başlıyor... Ancak arkası gelecek. Özel TV ve radyolara ulusal ölçekte Kürtçe yayın için lisans verilecek.
9. Üniversiteler Kürt Dili ve Edebiyatı Bölümleri açabilecek...
10. Türkiye, öte yandan, Irak’taki Kürt Federe Bölgesi Yönetimi’ni kademeli olarak “resmen” tanıyacak.
Öğrendiğim net bilgiler ana hatlarıyla bu çerçevede...
Ancak her anlaşmada olduğu gibi burada da taraflar var ve anlaşmaya konu aktörlerin konjonktürel, siyasi ve sosyal pozisyonları var. Ve bunlar, değişken...
Öncelikle ilk taraftan başlayalım.
Türkiye...
Asker, iktidar (Erdoğan), yüksek bürokrasi ve Köşk dörtgeninde değerlendirebiliriz.
Başbakan ve TSK tam bir mutabakat içinde...
Siyasi ve kültürel açılımlar konusunda hedef ve plan aynı tonda...
Yüksek bürokrasinin belli unsurları; pozisyolarını bu çatışmaya gore kurgulayan belli yapılar, eskisi kadar olmasa da, bu plana dirençli hatta karşı...
Köşk, başka saiklerden ötürü, tamamen flu duruyor...
Kürt Yönetimi ve ABD bir diğer taraf...
ABD, kuzeydeki petrolü çıkartmak zorunda... Bunu ancak kuzeyden yani Türkiye’den yapabilir. Barzani ve Talabani ise vargüçleriyle bu anlaşmada gereken neyse onu yapmaya hazırlar.
Irak yönetimi bir başka taraf ve bu planın orta ve uzun vadeli sonuçlarına dair ciddi çekinceleri var. Direniyorlar.
DTP ve PKK bir taraf...
Onlar bu süreçte, tarihsel, bir rol kapma telaşındalar. Öcalan onlar için çok önemli bir kart.
Yani, “Evet, ama...” noktasındalar...
Aktörlere bakalım...
Rusya, İran ve Suriye...
Dev aktörler bu planda ne kazanır, ne kaybeder?
Ne kazanıp ne kaybedeceklerini öngörmek mümkün değil ama PKK’yı ne denli ustaca kullanabildikleri tarihsel bir gerçek...
Finansal planlarını bu senaryo üzerine kuranlar açısından bakarsak...
Çalık, Doğan ve diğerleri...
Bu planın, elbette, yürümesini istiyorlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder